آیلند / بیماری های

تماس با ما
بیماری
استرابیسم و تنبلی چشم

استرابیسم و تنبلی چشم

استرابیسم یا انحراف چشم

استرابیسم نوعی مشکل چشمی است که در آن چشم ها در یک امتداد نبوده، وضعیت ناهمگونی نسبت به یکدیگر داشته و نگاه آنها به جهات مختلف است. در حالیکه یک چشم مستقیما به سمت جلو نگاه می کند چشم دیگر به سمت داخل، خارج، بالا و یا پایین چرخیده است. چشم چرخیده بعضی اوقات به وضعیت اصلی و مستقیم برگشته و بر عکس چشم مستقیم از موقعیت خود خارج می شود (شکل ۱-۶). این ناهمگونی ممکن است دائمی بوده و یا صرفاً بعضی اوقات وجود داشته باشد.

استرابیسم در میان گروه سنی اطفال مشکل شایعی بوده و در ۴٪ کودکان دیده می شود ولی ممکن است زمان بروز آن در سنین بالاتر نیز باشد. شیوع آن در پسر و دختر به یک نسبت بوده و گاهی سابقه فامیلی نیز وجود دارد.

چنانچه راستای چشم منحرف به سمت داخل (در جهت بینی) باشد استرابیسم «همگرا» نامیده میشود که معمولا در بچه ها شایع تر است. برعکس اگر راستای چشم منحرف به سمت خارج باشد، انحراف چشم از نوع «واگرا» بوده که شیوع کمتری دارد.

الف: ایزوتروپی ( همگرایی یا انحراف چشم به داخل)

ایزوتروپی در واقع انحراف چشم منحرف به سمت داخل بوده (شکل ۲-۶ چپ) و شایعترین نوع استرابیسم در شیرخواران است. کودکان خردسال مبتلا به ایزوتروپی هیچگاه از هر دو چشم خود بطور همزمان استفاده نمی کنند.

ایزوتروپی تطابقی شکل شایع ایزوتروپی است که بیشتر در کودکان دارای عیب انکساری دوربینی در سنین ۲ سال یا بالاتر اتفاق می افتد. کودک در سنین پایین، قادر است برای جبران دوربینی، تلاش تطابقی خود را افزایش دهد ولی این کار مشخصأ سبب انحراف چشم ها به سمت داخل می شود.

ب: اگزوتروپی (واگرایی یا انحراف چشم به خارج)

اگزوتروپی، یا انحراف چشم منحرف به سمت خارج، نوع دیگر شایع استرابیسم است (شکل ۲-۶ راست). این حالت بیشتر زمانی اتفاق می افتد که کودک روی تصویری در دور دست تمرکز می کند. اگزوتروپی اغلب متناوب بوده و

مخصوصاً بعد از چرت زدن، بیماری یا خستگی کودک بروز می کند. والدین اظهار می دارند که کودک در مقابل نور آفتاب یک پلک خود را جمع می کند. گرچه عینک، ورزش چشمی یا منشور در این حالت نیز به کنترل چرخش چشم به سمت خارج کمک می کند ولی در اکثر موارد لازم است نوعی عمل جراحی صورت گیرد.